Guido Everaert, of Guidooohh – zoals zijn roepnaam in blogland luidt – hing vorig weekend rond op de Gentse Feesten. Het kon dan ook niet anders dat hij op de toen nog niet zo plakkerige keikoppen aan de Vlasmarkt inspiratie opdeed voor een column op demorgen.be. Er zijn zo van die nachtridders die daar 10 dagen lang voldoende verhaal verzamelen om de bezoekcijfers van nieuwssites in komkommertijd op niveau te houden.

De zonnebril op de Vlasmarkt is een surrogaat voor ingebeelde waardigheid

Guido vertelt in zijn stuk dat hij zich als vijftigjarige wat ongemakkelijk zou voelen mocht hij in het ochtendgloren nog aan een Irish coffee zou staan nippen. Laat dat nu net het middelpunt vormen waar de Flashmarkt om draait: waardigheid én leeftijd worden aan de kant geschoven om op te gaan in een collectieve bacchanaliteit.

Heerst er toch wat schroom om all the way te gaan: doe zoals die anderen, zet een gratis zonnebril op. Naar het schijnt een surrogaat voor ingebeelde waardigheid.

Maar dat was niet de grond van Guido’s betoog. Het idee overviel hem dat vroeger alles beter was. De ongecontroleerde chaos, het sjoemelen aan de overbevolkte biertenten en het heerlijk ‘schmoezen’ (wat dat ook moge betekenen) met andere dorstigen om zo snel mogelijk zo veel mogelijk bier te bemachtigen heeft plaats gemaakt voor efficiënte kassasystemen, blauwe sfeerbeheer T-shirts en al te weinig ‘schmoezen’.

Gelukkig slaagt Guido erin niet te vervallen in melancholie. Meer zelfs, hij komt tot de prachtige zin dat ‘Vroeger was het beter’ een amechtig kreet is van mensen die de codes en conventies nooit hebben vertaald gekregen en daar nu willen over zagen en heldenverhalen ‘van vroeger’ ophalen.

Verhaal wordt mythe, mythe wordt doel, waarna het doel de mythe wordt en opnieuw schreeuwt om overtroffen te worden

Zal ik een geheim vertellen? De fundamenten van die 10 dagen uitzonderlijke gekte in de binnenstad zijn net die heldenverhalen van vroeger. De reden waarom iedereen bij zonsopkomst naar die Irish coffee smacht, is omdat wijlen Walter De Buck en zijn kompanen na de optredens op Bij Sint-Jacobs het koffiespul nuttigden in een café genaamd Ekkentou. Toen deden ze dat om een uur of één, ’s nachts wel te verstaan. Om die epische verhalen kracht bij te zetten werden ze jaar na jaar overtroffen.

Verhaal wordt mythe, mythe wordt doel, waarna het doel de mythe wordt en opnieuw schreeuwt om overtroffen te worden. Gevolg: Nu staan we daar nog lang na dat journalisten van het middagjournaal zich een weg banen tussen de verfrommelde, edoch manische menigte om een televisionele quote te ontlokken die verder gaat dan ‘Edde al ne keer van mijnen Irish geproefd? Awel ge moogt nie.’

Of beter: de toenmalige chaos ontlokte improvisatie. Die improvisatie zorgde bij organisatoren voor anticipatie. ‘Schmoezen’ en sjoemelen mag nu eenmaal niet te gemakkelijk worden, anders is er toch geen uitdaging aan? Wees gerust, er wordt nog geprutst, geklooid en ‘genoemd maar op’. Alleen vergt dat nog meer creativiteit dan toen alles beter was. Daarom zou ik de titel van uw column willen veranderen:

‘Vroeger was het beter’ is een uitdaging voor mensen die zich willen verzoenen met deze en komende tijden. Want vroeger komt altijd terug.

Hij is misschien wat lang, maar daar hoop ik met Guido eens over te discussiëren, mét een Irish coffee in de hand, met of zonder zonnebril.

Frenetiek

Advertenties

6 gedachtes over “Vroeger komt altijd terug

Wees krankzinnig eerlijk & reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s