Jo Vos! Oe ist, maat?

Ik ben uwe maat eigenlijk nie. Gij kent mij nie.

Aan den andere kant. Of ge het nu wilt of nie, ge zijt de maat van elke Gentenaar.

Webben nochtans al ne keer me mekaar gebeld. Eigenlijk moeste mij nie ebben, maar wel mijnen baas, Jiska. Wete nog? Ge schreef toen iedere keer de openingscolumn van de Zone09/. Dat gesprek ging ongeveer zo.

Ik: “Goeiemiddag, bij De Persgroep, met Freek.”

Gij: “Goedendag, ’t is Luc.”

Ik: “Ah, dag Luc. (Aan het stemgeluid gecombineerd met de typische Wippelgemse klanken hoorde ik natuurlijk meteen welke Luc ik aan de lijn had. U voorstellen aan de telefoon met Luc van Gorki had wat dwaas geweest.)

Gij: (schuchter) “Ja, ik vroeg mij af of Jiska daar was. Ik wilde gewoon ne keer checken of mijnen tekst goe was aangekomen.”

Ik: (balend dat ik u moest teleurstellen) “Ik heb geen flauw idee. Jiska is ier nie, zeeft een dagske verlof. Ik heb geen toegang tot haar e-mails.”

Gij: (duidelijk wat op u ongemak) “Is ze dan morgen terug? Wilde zeggen da ze mij iets laat weten of ze mijnen tekst goe ontvangen heeft?”

Ik: “Doe ik.”

Gij: “Merci, he.”

Ik: “Graag gedaan.”

Einde telefoongesprek. Ik zat mijn kas nog wat op te fretten dak u nie beter ad kunnen elpen aan den telefoon. Ik merkte dadde wa verveeld zat met de onwetendheid of uwe column goe was aangekomen.

Iets later kreeg ik weer telefoon.

Ik: “Goeiemiddag, bij De Persgroep, met Freek.”

Gij: “Ja, dag, ’t is Luc ier nog ne keer.” (ik merkte deze keer een grotere aarzeling in uw stem)

Ik: “Dag Luc. Kannik u elpen?”

Gij: “Awel, kvin da vree ambetant dak niet weet of mijne mail wel goe is toegekome. Misschien moeten we daar op anticipere? Wa zouder van zeggen dak een soort tijdloze column schrijf? Mocht er dan ooit wa fout lopen bij met de communicatie, dan kunde gunder dienen tekst publiceren.”

Ik: (wie was ik – als groentje van de redactie – om u tegen te spreken? Aan den andere kant was ik verwonderd hoe weinig vertrouwen ge had in het medium van de e-mail) “Euhja, een slecht idee is da nie. Voor mij is da oké.”

Gij: “Awel kijk, kzal er ne keer over nadenken.”

Ik: “Da’s goed, merci he Luc”

Gij: “Gij zijt bedankt. Saluut he.”

Den dag nadien vertelde ik aan Jiska dadde gebeld ad. Zij lachte ne keer. Ze vertelde me da ge der uw klok op kunt gelijkstellen wanneer gij uwe column doorstuurt. Altijd perfect een week op voorhand.

Kijk, Vos, dat heeft mij toen ongelofelijk ontroerd. Dezelfde gast die nie kan laten om bij ieder optreden zijnen T-shirt uit te trekken om een lijf dat rock-‘n-roll uitademt te showen, is op zijn ongemak als hij niet zeker is of zijnen tekst wel goed is terechtgekomen. Ge waart plotsklaps nog meer diene menselijke held die ge al waard.

We moeten u ondertussen al een jaar missen. Ik eb dezen tekst vorig jaar geschreven terwijl ik naar uw optreden op Werchter (1990) zat te luisteren op Youtube. Ik eb da nu opnieuw gedaan. Ke vree moeten lachen. Wete waarom? Die fucking singalongs van u he, die doen het nog beter dan 25 jaar geleden. Hilarisch toch.

En wete waar nog het best van al? Om de twee weken op de Gantoise. Ze steken dan ulder smartphones in de lucht op den 52ste minuut om ne sterrenhemel te vormen. Alleen gij kunt ‘Mia’ authentieker brengen.

Ik wou gewoon ne keer checken of da bij u goe is aangekome. Anders moete ze volgende keer maar een extra efforke doen. Of we sturen het via een mailke.

Vriendelijke groet
Freek

 

 

 

 

 

 

 

2 gedachtes over “Jo Vos! Alles kits?

Wees krankzinnig eerlijk & reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s